Çocuklar Bizim Boy Aynalarımızdır..

Dünyadaki aynalar gümüşlenmiş cam parçaları değil, çocuklarımızdır. Çünkü onlar bizi yansıtır.

Aile içinde anne ve babanın yapmış olduğu olumlu veya olumsuz her davranış çocuğun kişiliğinin oluşumunda bir tuğla görevi görür ve kişilik yapısını şekillendirir.

Değerli anne ve babalar çocuklarımızın yapmış olduğu davranışların hiçbiri nedensiz ve sebepsiz değildir. Her davranış mutlaka bir nedene yönelik olarak gerçekleştirilir. Anne ve babalar olarak bu nedenleri araştırmalı, çocuklarımızın tutarlı davranışlar göstermesine yardımcı olmalıyız.

Problemleri varsa çözmeye çalışmalı, baş edemediğimiz zaman bir uzmana başvurmaktan çekinmemeliyiz. Unutmayınız ki; karşınızda sizin zamanınızın çocukları yok.

Ebeveyn olmak çocuğu hoş görmek, vurdumduymaz olmak ya da olup bitene boş vermek değildir.

Anne ve babalar olarak çocuklarımıza örnek ve model olmaya çalışalım. Çocuklarımıza verdiğimiz sözleri yerine getirelim, yerine getiremeyeceğimiz sözler vermeyelim, tutarlı olalım.

Eleştirilerimizde çocuğun kişiliğini hedef alan bir tutum ve davranış yerine yapmış olduğu yanlış davranışa karşı çıkalım.

Unutmayalım ki; hiçbirimiz mükemmel değiliz. Çocuklarımıza mükemmel olmayı değil, hatalarından ders almayı öğretmeliyiz.

Belki de mükemmel olmama cesareti kendinize ve çocuklarınıza vereceğiniz en güzel armağandır. Gençler sizi örnek alarak hatalar yapmanın hatalardan ders almanın ve onları mümkün olduğunca düzeltmenin doğru olduğunu anlarlar.

Adam, bir haftanın yorgunluğundan sonra pazar sabahı kalktığında bütün haftanın yorgunluğunu çıkarmak için eline gazetesini aldı ve bütün gün miskinlik yapıp evde oturacağını düşündü. Tam bunları düşünürken oğlu koşarak geldi ve sinemaya ne zaman gideceklerini sordu. Baba oğluna söz vermişti bu hafta sonu sinemaya götürecekti ama hiç dışarıya çıkmak istemediğinden bir bahane uydurması gerekiyordu. Sonra gazetenin promosyon olarak dağıttığı dünya haritası gözüne ilişti. Önce dünya haritasını küçük parçalara ayırdı ve oğluna eğer bu haritayı düzeltebilirsen seni sinemaya götüreceğim dedi sonra düşündü:

Oh be kurtuldum en iyi coğrafya profesörünü bile getirsen bu haritayı akşama kadar düzeltemez. Aradan on dakika geçtikten sonra oğlu babasının yanına koşarak geldi ve “baba haritayı düzelttim, artık sinemaya gidebiliriz”dedi. Adam önce inanamadı ve görmek istedi. Gördüğünde de hala hayretler içindeydi ve bunu nasıl yaptığını sordu. Çocuk şu cevabı verdi:

Bana verdiğin haritanın arkasında bir insan vardı. İnsanı düzelttiğim zaman dünya kendiliğinden düzeldi. Kıssadan hisse çocuklarımızın davranışlarını güzel olmasını istiyorsak önce kendi davranışlarımıza bakmamız gerekir.

Kalın sağlıcakla..

 

Sait ÖZDEMİR

Uzman Psikolojik Danışman&Aile Eğitimi Uzmanı 

www.saitozdemir.net

 

Önceki ve Sonraki Yazılar