Hayrettin Durmuş

Hayrettin Durmuş

Karanfil Sana Kokar

Göçebe bulutlardan gülümserken ay yüzün,
Erir kar, gider efkâr, biter gönülde hüzün.

Bedir gözünde parlar, Sen’de en büyük kāmet,
Sen âlemlere rahmet, cihana istikamet.

Istırap yükümüzün şaşmaz paratoneri,
Ne işe yarar Sen’siz insanlığın hüneri?

Taşa tuttular Sen’i, benim başım yarıldı,
Al kanların Uhud’un toprağına karıldı.

Ne zaman bulutları görsem Sen’i sorarım,
Yüreği paramparça ayda Sen’i ararım.

Sen’i anlayabilsek ah keşke Dürr-i Yetîm…
Sana bağlanmak benim en büyük hürriyetim.

Misafir ol cânânım bir gün fakirhâneme,
Hırkan bergüzâr olsun kavrulan şu sîneme.

Sahâbin olmasam da aşkınla yanar özüm,
Sen’i görmeden sevdim, mahşerde görsün gözüm.

Dolunay bakışından bayram havası essin,
Karanfil Sana kokar, güle değmiş nefesin.

Gönül peteğimde bal, günahımı örten şal,
Sancağının altına ne olur beni de al!

 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
1 Yorum