Ömrümüz boyunca haberleri endişesiz bir şekilde takip edemedik.

Fay hatları derin bir ülkeyiz.

Sıradan olayları bile krize dönüştürme geleneğimiz var.

Sosyal medyanın gözgü kör olsun.

Herkes kahraman.

Herkes artist.

İstisnalar müstesna.

Kimse bulunanla yetinmek, kimse bir arada yaşamak istemiyor.

Uçlarda sinir uçları üstünde danslar yapılıyor.

Pazartesi yapılan Şehitlere Rahmet, Filistin'e destek eyleminde elinde Kelimei tevhit olan yazıyı elinde tutan birisine yumrukla saldırı yapıldı.

Akıl dışı.

Allahtan ki kimse karşılık vererek bir vahim olaya sebep olmadı.

Ya linçe benze bir felaket olsaydı.

Anlaşılan yumruk atan kişi özel gönderilmiş.

Kin ve nefretle beslenen Fatih Altaylı "eline sağlık" desteği atmış.

Öbür taraftan Anıtkabir'de bir başka uç adam "kahrolsun Cumhuriyet, Yaşasın Hilafet" sloganı matmış.

Benim nazarımda yumruk atanla, slogan atam aynı yolun yolcusu.

Müslüm Gündüz yine hortlamış.

"Hilafet ve Erdoğan güzellemesi" yapmış.

28 şubatın mimarlarının emri eri olan bu tipleri unutmamak lazım.

Dikkat;

Irkçılık tüm dünyada ana akım olmaya başladı.

Etnik ayrılıkla siyasetin gıdası olmaya başladı.

Herkes kendi kalesine taş toplarsa hepimizin kafası kırılır.

Biz bize merhamet etmezsek kimse bize acımaz.

Sosyal medyanın körüklediği bu ateşi harlayanlardan olmamalıyız.

Kavganın kazananı olmaz.

Sonuçta herkes kaybeder.

Akıl olmadan olacağı görmek, gelmeden geleceği sezmektir.