Çocukluk Bir Müfredat Değil, Bir Hayattır

Çocukluk Bir Müfredat Değil, Bir Hayattır
Bir çocuğun dünyasını anlamak istiyorsak önce onun oyununa bakmalıyız. Çünkü çocuk, oyun oynarken yalnızca eğlenmez; hayatı tanır, insanları keşfeder ve dünyayla ilişki kurmayı öğrenir.

Çocukluk Bir Müfredat Değil, Bir Hayattır

Maarifin Kalbinde Oyun – 1

Bir çocuğun dünyasını anlamak istiyorsak önce onun oyununa bakmalıyız. Çünkü çocuk, oyun oynarken yalnızca eğlenmez; hayatı tanır, insanları keşfeder ve dünyayla ilişki kurmayı öğrenir.

Bugün eğitim üzerine çok konuşuyoruz. Başarıyı, sınavları, akademik gelişimi, teknolojiyi ve geleceğin mesleklerini tartışıyoruz. Çocuklarımızı yarına hazırlamak için büyük çaba gösteriyoruz. Ancak bütün bu telaşın içinde önemli bir soruyu bazen unutuyoruz: Çocuklarımız bugün çocukluklarını yaşayabiliyor mu?

Çocukluk, yetişkinliğe ulaşmak için geçilmesi gereken bir bekleme odası değildir. Kendi değeri, kendi güzelliği ve kendine özgü ihtiyaçları olan bir hayat dönemidir.

Millî Eğitim Bakanlığının 2026-2027 eğitim öğretim yılı kapsamında gündeme taşıdığı “Maarifin Kalbinde Oyun” yaklaşımı, bu bakımdan üzerinde durulması gereken önemli bir adımdır. Oyunun öğrenme, gelişim, kültürel aktarım ve aile katılımındaki rolünün öne çıkarılması, eğitim anlayışımız açısından değerli bir fırsat sunmaktadır..

Çünkü oyun eğitimin dışında kalan bir zaman dilimi değildir.

Çocuğun kendisini ve çevresini tanıdığı doğal bir öğrenme alanıdır.

Bir çocuk arkadaşlarıyla oyun kurarken paylaşmayı, beklemeyi, kurallara uymayı ve anlaşmazlıkları çözmeyi öğrenir. Bazen bir taş, bir ip, bir top ya da birkaç arkadaş, çocuğun dünyasını zenginleştirmeye yeter.

Üstelik oyunun her zaman yetişkin tarafından planlanması da gerekmez. Çocuğun kendi hayal gücüyle başlattığı, yön verdiği ve sürdürdüğü serbest oyunların ayrı bir değeri vardır. Her oyundan bir ders, her etkinlikten ölçülebilir bir kazanım çıkarmaya çalışmak, oyunun doğallığını zedeleyebilir.

Bir de kültür meselesi var.

Mendil kapmaca, saklambaç, körebe, seksek ve mahalle oyunları yalnızca geçmişten kalan eğlenceler değildir. Bunlar kuşakları birbirine bağlayan kültürel mirasımızın parçalarıdır. Büyüklerin çocukluk hatıralarını yeni kuşaklara taşıyan, birlikte yaşama ve dayanışma kültürünü besleyen değerlerdir.

Adana’nın mahallelerinden Anadolu’nun farklı şehirlerine kadar bu oyunların yeniden hayat bulması, çocuklarımız kadar toplumsal hafızamız için de önemlidir.

Ancak çocukların oyun ihtiyacını yalnızca okul bahçelerine bırakmamalıyız. Güvenli sokaklar, erişilebilir parklar, hareket alanları ve ailelerin çocuklarına ayırabildiği zaman da bu meselenin bir parçasıdır.

Eğitim, yalnızca sınıfta gerçekleşmez. Ailede, mahallede, sokakta ve hayatın her alanında devam eder.

MEB’in “Maarifin Kalbinde Oyun” yaklaşımını da yalnızca bir etkinlik yılı olarak değil, çocukluk üzerine yeniden düşünmek için bir fırsat olarak değerlendirmeliyiz.

Çocuklarımızı geleceğe hazırlarken onların bugününü ihmal etmeyelim. Çünkü çocukluk tekrar yaşanmıyor.

Maarifin kalbinde çocuk varsa, oyuna da yer vardır.

Çocukluk bir müfredat değil, bir hayattır.

Gelecek hafta: Bir Çocuğu Oyunun Dışında Bırakmak

Ahmet Karaca

Eğitimci

Kaynak:Adanapost

HABERE YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.