Bir sözü, hiç bir zaman iki kez tekrarlamam, konuşurken; bu sürede yeni bir şey söylemek lazım, ele alınan konu biraz daha açılabilir diye. Söz, palnlanmış, hesaplanmış ve tartılmış olmalı ki söylenmeye değer olsun. Boş söz sahibini alçaltır.

Konuşma öncesinde doğal olarak hazırlanırım, notlarımla dolu sayfalar elimdedir, kürsüye çıktığımda. Hazırlanmak, konuyu belirlemek olduğu kadar, kaynaklardan bilgi toplamak ve bunlara dayalı düşünceler geliştirmek demek. Konuşmak, düşünmenin etkin bir boyutudur.

İlan edilen konuda söyleyeceklerimin hakikate uygun olması her şeyden önemlidir. Hakikate uygun olmayan söz, yanlıştır. İnsan ya hakikatin sözcülüğünü yapar ya da yalancı olur.

Sözlerimin kimi noktalara dokunacağını, kimi odakları rahatsız edeceğimi elbette öngörebilirim, ama bu bende bir çekingenlik oluşturmaz ve hiç bir zaman söylenmesi gerekenlerden vaz geçme boyutuna varmaz. Aslolan gerçeğin gözü kara sözcülüğünü yapmaktır. Korkarak konuşmak, susmaktan daha büyük rezilliktir.

İtiraf etmeliyim ki yaptığım konuşmada, en az yüreklilik kadar önemsediğim bir başka özellik, özgünlüktür. Hitap ettiğim insanların bildikleri bir konuya bile yeni bakış açıları, yeni yaklaşım biçimleri ile ortaya koyarım. Özgün konuşma, bakış açılarını ve söylenişini yenileme isteği, konuşmama hakim bir kaygı olduğunu belirtmem gerekir.

Biliyorum ki tarih boyunca gerçek, herkes için buluşma yeri olamıyorsa, bu dile getirişteki yanlışlıklar, kusurlar ve eksiklikler yüzündendir. Gerçek, hakikatin yiğit sözcülerinin savaşıyla üstünlük sağlayacaktır.

Mustafa Yürekli - Haber7

[email protected]