Nereye gidersen git kafandakilerden kaçamazsın.

Romalı şair Horatius: "Gökyüzünü değiştirenler ruhlarını değil, sadece oturdukları iklimi değiştirirler" der.

Nereye gidersen git, aslında varmak istediğin şey kendi içindeki huzurdur.

Fiziksel olarak ne kadar uzağa giderseniz gidin, bulunduğunuz bölgeyi ya da şehri mekânı ne kadar değiştirirseniz değiştirin unutmayınız ki, insan nereye giderse gitsin gittiği yere kendini de beraberinde götürür.

Genç adam, içindeki huzursuzluktan ve bitmek bilmeyen düşüncelerden kaçmak için bir gece aniden bulunduğu şehri terk etmeye karar verdi. Yüzlerce kilometre uzağa, deniz kıyısındaki sakin bir kasabaya yerleşti. İlk sabah, büyüleyici deniz manzarasına karşı yürüyüşünü yapıp kahvesini yudumlarken nihayet huzura kavuştuğunu düşündü.

Ancak fincanını masaya bırakırken, o tanıdık kaygının ve cevapsız soruların göğsünde aynen durduğunu fark etti. Manzara değişmişti ama zihni aynıydı.

O an anladı ki: İnsan şehirleri değiştirebilir ama kendi düşüncesinden kaçamaz. Kaçışın mekânla ilgili değil, kendi kendisiyle barışmasıyla alakalı olduğunu anlar..

Bu nedenle, gerçek huzurun ve kurtuluşun dış dünyadaki yerimizi değiştirmekle değil, içsel bir kabulleniş ve zihinsel bir dinginlikle mümkün olduğunu anlamak gerekir.

Kaçmak ya da unutmak istediğin anılar, kaygılar ve duygular zihninin bir köşesinde seninle seyahat eder.

Yeni yerler keşfetme isteğinin arkasında bile aslında insanın özündeki o "güvenli ve huzurlu ev" hissine, yani kendine varma çabası yatar.

Unutmayınız ki, insan, nerede olursa olsun kendi zihnini, anılarını, pişmanlıklarını ve kaygılarını da beraberinde götürür.

Sonuç olarak mekânı değiştirmek sadece geçici ve anlık bir rahatlama sağlasa bile kalıcı huzur insanın bavulunu toplayıp gitmesinde değil, dönüp kendi içine bakmasında ve orada bulduklarıyla el sıkışmasındadır.

Kalın sağlıcakla

Sait ÖZDEMİR

Uzman Psikolojik Danışman