1982'de ben bu kitabı yazdığım zaman, Dünya’da İslamlaşma hareketleri yeni ivme kazanıyordu. BATI AVRUPA DEVLETLERİ, İslam ülkelerine kapılarını yeni açmaya başlamışlardı. Sanayilerinin insan gücüne ihtiyaç duyması bunu zorluyordu. Yeni bölgelerde sömürge döneminin eseri göçmen Müslümanlar vardı. Yeni Müslümanlaşma yeni yeni uyanıyordu.

Aradan kırk sene geçti. Ben bu kitabı yazdığım zaman İnternet yoktu. Şimdi dünya İnternet sayesinde hızlı ulaşım çağına ulaştı. İslamlaşma konusunda haber değeri olan konuları sunmada özel kurumlar olmamasına rağmen, İnternet'te bu konuda gezindiğimizde her gün kaç habere ulaşıyoruz. Rusya Avrupa'sını da ilave etmek gerekir. Polonyalı bir yeni Müslüman kız, ateist ebeveynlerin din arayan çocuklarına tek Allah inancı ve İslam ahlakının güzelliği cazip gelmekte, gençleri çekmektedir, demişti.

Bunları dün ulaştığım Ukrayna'da iki İslam'ı seçme haberi üzerine yazdım.

Biri, Savaş bütün hızıyla sürerken Ukrayna'da bir camiye gelip, Müslüman olan, baba oğul iki kişinin İslam'ı seçme haberi, diğeri de Ukrayna'dan ayrılıp zor şartlarda aile olarak Türkiye'ye ulaşan bir imam ailenin eşinin konuşmaları. Bu iki haber üzerine yazma ihtiyacı hissettim. Daha önce Ukrayna'da İslamlaşma hareketinin yaygın olduğunu bir kaç haberle arz etmiştim. Zor şartlarda Türkiye'ye ulaştığını anlatan Azerbaycanlı İmam'ın eşi, "geride çok Müslüman bıraktık. Eskiden beri Müslüman olanlar ve İslam’ı sonradan seçen yeni Müslümanlar" dedi.

Bu haber beni heyecanlandırdı. Tabii ki özel ilgim olduğu için. Belki de kitabını yazdığım için.

Haberimiz yok, Dünya İslam olmaya koşuyor. Yarınlar bunların şahitleri olacak, diyor, Allah'a hamd ediyorum.