Cumhuriyet Türkiye’si Destanı

"Türkiye Türkleri Destanı" isimli manzum eserimi, 5.200 beyit olarak tamamladım. 1925 yılına kadar Cumhuriyet döneminden enstantaneler de sundum. Yayın öncesi son okumamı yapıyorum. Kısa zamanda basılmak üzere Yayınevine göndereceğim, inşaallah.

Şimdi sıra söz verdiğim "CUMHURİYET TÜRKİYESİ DESTANI" isimli eserime geldi. En az üç bin beyit yazmam gerekir. En iyi bildiğim konular. Ama...

Demirel devrinde, 1965'lerde başka isimle yapılan bir hastanenin önünde yakın tarihe kadar 1938'de vefat eden Mustafa Kemal Atatürk'ün büstü vardı. Şimdi üzerinde hastanenin yarı boyunda dev bir yağlı boya resim asılı. Bu iki resim arasında sıkışıp kalır mıyım diye korkuyorum. Kimseyi incitmeden, çanak çömlek patlatmadan nasıl yazılabilir düşünüyorum. Ama benim bildiklerimi başkaları az biliyor olabilir.

Yakında Karaman'a gitmiştim. Celalettin Ölmez arkadaşımı ziyaret etmeden dönmem olmaz dedim. Bu arkadaşımızın iyi niyetinin hakkı, ziyaret etmemi gerektirir, diye düşündüm. Mağazasına varınca masası etrafında eski teşkilat arkadaşlarımı gördüm. On dakikalığına uğramıştım. Bir saatten fazla sohbet ettik.

"Dervişin fikri neyse zikri de odur" kuralınca cumhuriyet dönemini işlememin önemini birkaç örnekle sundum. Birini arz edeyim. 1960 Darbesi hakkında yaşı tutan herkes bir şey bilir. DP-CHP çatışmasından başlar, Dünya Bankası genel Müdürünü Menderes'in kovmasından çıkabilir. Tabiiki bu gerekçeler önemlidir ama ABD'yi ne ilgilendirir. Bu tarihte ABD ile Rusya arasında nükleer silah konusu vardı. Küba komünistleşince Rusya ABD'nin sınırına Nükler Bomba üssü kurdu. Buna karşılık ABD'de Sinop'a Nükleer bomba üssü kurmak istedi. Menderes Türkiye’yi Nükleer Savaş Alanı yapmamak için direndi. Darbe işte bunun için yapıldı. Darbe iktidarı buna izin verdi. Sonra ABD-Rusya arasında görüşmeler yapıldı. Küba'dan Rusya, Sinop'tan ABD nükleer bomba üslerini anlaşmayla kaldırdılar. Böyle birkaç örnek daha sununca, arkadaşlar yazmamı ısrarla teşvik ettiler. Bana sağlığım elverirse evet demek düşer, öyleyse İnşaallah diyeyim.