Kibir (Büyüklenmek)

Kibir (Büyüklenmek)

Kibir; Kendini beğenme, başkalarından üstün tutma, büyüklenme, benlik, gurur. (TDK Sözlük anlamı böyle)

*

Kibir veya büyüklenmek; Başkalarını küçük görme, aşağılama, kendisini de başkalarından üstün görmeye de kibir veya büyüklenme denir.

*

İslamda kibir haramdır, kötü huydur, şirkin kardeşidir ve kibir, hakkı kabul etmez.

Kibir, Şeytan'a ait bir özelliktir.

Şeytan kibir sayesinde Allah’ın emrine karşı gelmiş Hz. Adem'e secde etmemişti. Cenabı Allah bunu Kur'ân-ı Kerim'de şöyle anlatmaktadır: "Ve o zaman meleklere: Âdem'e secde edin! dedik, hemen secde ettiler. Yalnız İblis dayattı, kibrine yediremedi, inkârcılardan oldu." (Elmalılı Hamdi Yazır Meali Bakara 34. ayeti)

*

Günümüzde de kibrin değişik adları vardır. Büyüklük taslama, büyüklenme, kendini beğenme, azamet ve kasılma, bunlar bazılarıdır.

Kibirli olanlar başkalarını el, kol, kaş, göz veya söz ile aşağılar. Halbuki hiç kimse aşağılanmayı istemez. Bu davranış islam dininde de hoş görülmemiştir.

Kibirli olanlar öyle alışmışlardır ki, kibirli olduklarını fark etmezler. Bazı kişilerde kibirlerini ilan etmezler.

Kibir her iyiliğe engeldir, her kötülüğün de anahtarıdır.

Biz sosyal olarak baktığımızda toplumsal hayat yaşıyoruz. Kibirli davranışta bulunmamalıyız. Bu davranışlar toplumun birlik ve dirliğini de bozar. Alçak gönüllü olunması gerekli davranıştır.

Bilerek veya bilmeyerek başkasına gösteriş yapmak ve büyüklenmek kibri yansıtır. Böylece ahlaksız davranış yapılmış olur. Kibirle büyüklenen kişinin feyzi ve bereketi olmaz.

Doğru söz kimden gelirse gelsin inat etmeden kabul etmek kibirden uzaklaşmaktır.

İsa BEÇİK