Batı Trakya Hatırası

Abdullah Yaman

Bizim İller

Selanik, İzmir'e benzer derlerdi. Gerçekten de öyle. Trafiği ile, telaşlı insan manzaraları ile, düzensiz nizam ve intizamsız bina anlayışı ile gerçekten İzmir'in ikizi gibi diyebiliriz. Deniz'i de aynı desek yerinde bir tespit olur.

İzmir'de Alsancak tarafından Kordonboyu’na iner ve Konak'a doğru ilerlerseniz sanki Selanik’teyiz dersiniz. İzmir daha şaşaalı daha mutantan. Şöyle diyelim ve yolumuza devam edelim. Selanik İzmir'in yanında sönük kalıyor.

Sıkı durun, Selanik'e girerken ne ile karşılaştık sıkı durun…… Biz Ege'nin öte yakasındaki “Yunanlı kardeşlerimizden” söz ederken onlar Selanik'e kuzeyden girişte astıkları panolarda Türklerin Kıbrıs’ı kan gölüne çevirdiklerini belirten kan damlaları resmetmişler.

Düşmanlık Yunanistan'ın resmi politikası olmuştur. Bilhassa Türk düşmanlığı Yunan politikacılarını seçimlerinde olmazsa olmaz propaganda malzemesidir.

Evet Selanik ve daha sonra Kavala, Gümülcine, İskeçe ve Dedeağaç gibi Türklerin yoğun yaşadığı şehirlerin ana caddelerinde birer tur attıktan sonra İpsala Gümrük kapısına ulaştık. İpsala gümrük kapısından Türkiye'ye giriş yapmak bambaşka duygulara sevk ediyor insanı.

“ Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen ALSANCAK”

Nasıl da dalgalanıyor

Hele şu bayrağa bak

Ülkemiz devlet ve vatanı ile birlikte

Kıyamete kadar yaşayacak

“Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak
O benim milletimin yıldızıdır parlayacak
O benimdir o benim milletimindir ancak “

İstikbal harbinden sonra ülkemiz hürriyetine, devletimiz bağımsızlığına ve milletimiz huzur ve şükrüne kavuştuktan sonra sıra bir İstiklal Marşı yazmaya gelmişti. Onu da her türlü sevgiye layık olan Mehmet Akif Ersoy üstlendi ve o muhteşem İstiklal Marşı aynı zamanda milli marş olarak bestelendi.