Mücadele Birliği kitabımda ben buna “Bizim Daru’l-Erkamımız” dedim.

İlk tanıştığımızda 1964 plan proje, hiç bir şey yoktu. Sadece birlikte çalışma kararı vardı. Bu kararın yüksek seviyede bir kültürel çalışmaya ulaşacağını tahmin etmek zordu. Ancak kısa zamanda buna ulaştık.

Kemâl Yaman arkadaşımızın; geniş bahçeleri içinde ikamet etmekte oldukları evleri dışında, misafirhane olarak kullandıkları iki odalı bir küçük evleri daha vardı. Mücadele Birliği’nin ilk fikriyatı ve temel görüşleri işte burada tekemmül etti. Aykut Edibali, periyodik olarak Konya’ya gelmeye başladıktan sonra, her seferinde burada kalıyordu. Yavuz Aslan Argun’un askerlik dönüşünden itibaren, ikisi birlikte gelmeye başladılar ve aynı evde kaldılar.

Tabii başkanımız Aykut Edibali, yardımcısı Yavuz Arslanargun idi. Ben bunlara Mücadele Birliği kitabımda Aykut Edibali için birinci liderimiz, YAVUZ Arslanargun için ikinci liderimiz tabirlerini kullandım. Biz, o tarihte böyle değerlendiriyorduk. Aykut Edibali, Konya’ya geldikleri zaman bazen birkaç gün, bazen bir hafta, on gün kalırlardı. Bu esnada bu ev dolup dolup taşardı. Sohbetler (kültürel çalışmalar demek gerekir) sabahlara kadar sürer, çok defa sabah namazını birlikte kılar, dağılırdık. Bu esnada her çeşit konu ortaya atılır, arkadaşlarımız görüşlerini söylerlerdi. Aykut Edibali, bu görüşler üzerine genel değerlendirme yapardı. Bu esnada biz ilkler önderlik özellikleri kazanırken, bu küçük odacıkta bir de lider yetişiyordu. Aykut Edibali, liderlik özelliklerini işte bu odacıkta elde etti. Başka bir ifade ile bizi liderlerimiz, liderlerimizi biz ilkler yetiştirdik.

Liderlerimize ve arkadaşlarımıza Kemâl Yaman arkadaşımızın ailesi, sülalecek sahip çıktı. İhtiyar annesinin hakkını ödeyemeyiz. Bize, onlarca kişiye evinden; günlerce bazen bir, bazen iki-üç öğün yemek çıkarıyordu. Hoca olan babası, derin tecrübesi ile düşüncelerimize destek veriyordu. ağabeyleri: Hakkı Yaman Abi, Nuri Yaman Abi, küçük kardeşleri: Abdullah Yaman, Mehmet Yaman, eniştesi: Ali Haydar Abi, yeğenleri, küçükler: Muammer Yavuz, Abdülvehhap Yaman, Mustafa Yaman; dayıları, akrabaları zaman zaman toplantılara katılırlardı. Abdullah Yaman, İstanbul çalışmalarının sancağını ilk dalgalandıran önderlerdendir.

İrfan Küçükköy