Bugünün siyasilerini vuruşturmak ne kadar faydasız bir gayret ise, tarihte kalması gereken Siyasiler ile cidalleşme görüntüsü vermek de o kadar anlamsızdır. Mustafa Kemal dönemi, İnönü Dönemi, Menderes Dönemi, Demirel Dönemi, Özal Dönemi, Çiller dönemi tarihte kalmıştır. Bu dönemler üzerine bir şeyler söylemek tarihçilere kalmalıdır. Aktüel politikanın malzemesi daha doğrusu konusu olmaması gerekir. İnönü mezardan çıkıp ülkeyi yönetmeyecektir. Menderes bir daha ipe çekilmeyecektir. Türkiye 28 Şubat'ı geride bırakalı çeyrek asır olmuştur. Kimse bu günlere gelmek istemiyor. Siyasi partiler yakın tarihi hala öcü olarak kullanıyor. Birbirlerine "öcü var, öcü, öcü" demeye devam ediyorlar. Bütün partilerden ricam, lütfen kendinizi, ne yapacağınızı, hangi problemi nasıl çözeceğinizi anlatın. Ölüleri piyon yapıp dövüştürmekten vaz geçin artık. Bunlardan bıktık..

Ortada tam güven vermeyen üç buçuk partili bir oluşum var. Bir de birçok konuda müphemiyeti sürdüren çeyrek, yarım, tam altı partili masa var. Bir avuç yandaş hariç hala her iki tarafa güven %35 lerin üstüne çıkmıyor. Biri ha bire güven kaybediyor. Diğeri güven toplayamıyor. Kimse karanlık gecelerin nurlu sabahını beklemiyor, bekleyemiyor. Her iki toparlanış da bana ümit vermiyor. Başka partiler de var. Evet, ama hiç biri bu seçimlere ümit gibi rol üstlenmiyor. Beklediklerim vardı. Yarış koşanlar ile koşanlar arasındadır. Koşan kazanır,

Yürüyen ağır abi olur.. SONUÇ:

Acaba son kulvarda atağa kalkan mı rövanşı alacak? Ondan endişe ediyorum.