İzler Ve Yansımalar - 22

“... yokluğu bilmeyince ne önemi var ki varlığın?”

Sahibinden Satılık Değildir, Bahşedilmiştir

Su ve hava ve şeyler.
Varlığında hiçbir emeğimiz ve katkımız olmayan şeyleri sahiplenme ve başkasına kısıtlı, şartlı ikram hallerimiz. Nasıl bir ibret?

Dağlardan, ormanlardan gelen su paketlendi.
Halbuki insanoğlu henüz su üretmedi.
Bahşedilmiş olanla fişe dökülmüş olan arasında; insan için uzun, vareden için kısa bir serüven.

Bugün yine solunum cihazına bağlı bir hastanın bedelle ve sayıyla ve bin bir zorlukla aldığı nefesi; biz yine sayısını bilmediğimiz kadar alıp vereceğiz.

Ailemizin bütün fertleri bir aradalar ve henüz hastaneye gitme zorunlulukları yok. Bir arada olmanın verdiği, sağladığı bir bütünlükten, tamamlayıcılıktan biraz habersiz gibiyiz. Bir an ailemizin en küçük ferdinin herhangi bir sebeple hastanede olduğunu düşünelim. O küçük ferdin bıraktığı boşluğu ne ile dolduracaksınız?

Varedenin; birçok şey istediği, emrettiği gibi olmadığı halde varlığı yokluğa çevirmediği aşikardır. Temel esas bildirmek ve hatırlatmaktır. Her şeye kadir olanın mesajı böyleyken; hiçbir şeye kadir olmayan biz acizlerin farklı bir şey söyleme imkânı olur mu?

Ne münasebet?
Güç yetebilirse, sadece hatırlatma...
O da nasipse ve nasibi olana ulaşırsa...