İzler Ve Yansımalar - 33

“...herkesin aynası gördüğüdür.”

Başladığı yere dön(e)meyen her yol, bir kayboluştur

Topraktan gelen, toprağa döner.

Çekirdeği olan her meyve, bir çekirdekten olmuştur.

Yerdeki su ile buluttaki kardeştir.

İnsan, asli varlıktır.

Her şey ondan başlar ve yine ona doğrudur. İnsana yönelmeyen, insana değmeyen ve insanı önemsemeyen hiçbir fikrin, eylem ve söylemin, buluş ve icadın, edebiyat ve sanat eserinin, bilim ve fikir çabasının geleceği, sürekliliği olamaz.

Devasa binaların yanında cüce kalan insan, unutmamalı ki o binayı da bir insan inşa etti.

Işık hızıyla ilerleyenleri de...

İnsan maddenin de mananın da özüdür. Unutulmaması gereken en temel esas da budur. Bedeniyle bir görseli ifade eden insan, ruhuyla mananın kendisini ifade eder. İnsan uzak kalmayı, uzaktan bakmayı başardıkça; gözlerinin ve kalbinin olduğunu unutmadıkça gücünü kaybetmeyecektir.

Asıl güç insandır. Ondan başlamayan ve ona ulaşmayan, ona hizmet etmeyen her bir yol kayboluştur.

Düşünsenize, insan olmasaydı renkler bile olmayacaktı. Siz olmasaydınız maviyi kimse bilmeyecek ve göremeyecekti mesela. Demek ki deniz de gökyüzü de sizsiniz. Arzdan arşa gölgesi olan...