İzler ve Yansımalar - 30

“ Kardeşim, Mehmet ÇALIŞKAN’ın annesi Emine ÇALIŞKAN’ın aziz hatırasına, bir kez ve bin kez daha rahmetle, duayla...”

Küpe

Sevdiğinize ilk küpesini siz almışsınız, yardımlaşarak takmışsınızdır. Önce göz aynasında siz görmüşsünüz, sonra da ne kadar yakıştığını görmek için birlikte simli aynaya bakmışsınızdır. Gülümseme de yansımıştır aynaya.
Mutluluğun resmidir.

İlk belki de tek çocuğunuz kızdır. Belli bir yaşa gelince acısız bir şekilde itina ile kulağı delinmiştir. Yapışıp kapanmasın diye ip veya oyuncak bir küpe takılmıştır; ama sonra siz ona daha güzellerini almışsınızdır. Hatta gittiğiniz her yerde kolyenin yanına uygun bir küpe de seçmişsinizdir mutlaka.
Mutluluğun resmidir.

Anneniz yoğun bakıma alınır. Anidir. Kulağındaki küpeleri hemşire çıkarmış ve hasta yakını olarak size teslim etmiştir.
Hüznün başkentidir, hüznün hiç çizilmemiş ve çizilemeyecek sadece sizin gözyaşlarınıza karışmış resmidir. Her damladan ayrı bir hüzün süzülür, hiç kimsenin anlamayacağı.

Kulağa küpe olanlar, an gelir kalbe küpe olur.
Bir kalbi olanlar için.
O kalp dua olsun, yolculara nur olup nur saçsın. Mukimlere can olsun, yoldaş olsun, huzur olsun!
Anne hep küpedir bazen kalbe bazen de yine kalbe.