Bir Hatıra
1980'de Osmanlı Yaşıyor Gibiydi
1980 yılı başında on sene aradan sonra yeniden Diyanet'te görev aldım. Şer'iyye Sicilleri Arşivi Uzmanlığında görev aldım. Aynı sene Hacc’a götürme organizasyonu Diyanet İşleri Başkanlığına tevdi edildi. Göreve başladığımın üçüncü ayında müftülüklerde geçici olarak Hac komisyonları oluştu. Komisyona ben de dahil edildim. Böylece o sene ve sonrası bir kaç sene görevli rehber ve kafile başkanı olrak Hacca gitme imkanım oldu.
Beş ay önceden kayıtlar başladı. Çünkü Hacı adaylarının pasaportlarını da o tarihte komisyon olarak biz çıkarıyorduk. Kayıt esnasında bir soruda "doğduğu yer" hanesiydi. Soruyoruz Doğduğunuz yer neresi? Cevaplar. Anadolu’nun ve Rumeli'nin şehirleri, ilçeleri kadar Türkiye dışında kalmış Osmanlı bakiyesi şehirlerdi. Halep, Şam, Bağdat, Musul, Kahire, Mekke, Medine, Manastır, Selanik, Preştine başka başka şehirler... Hilafsız müracaat edenlerin en az yüzde yirmisi Türkiye dışından Osmanlı şehirlerini söylüyorlardı. Adeta Osmanlı devleti yaşayor gibiydi. Ben çok heyecanlanmıştım.

Atatürk'ün bir bölümünü aşağıya aldığım beyannamesini görünce bunları hatırladım.
Yurt dışı Türkler, 1930 sonrası Türkiye'ye hicret etmeye başlayınca Mecliste ve Basın'da konu gündeme gelmiş. Menfi konuşanlar olmuş. Gazi Mustafa Kemal bir beyanname neşreder. Muhacirlerin yabancı olmadıklarını hatırlattıktan sonra bundan şikayet etmek gerekmediğini söyler. Ve son cümle olarak, "Muhacirler kaybedilmiş topraklarımızın aziz hatıralarıdır" der.
17 Ocak 1931, Gazi Mustafa Kemal İmza