Türkiye?de insanlar artık hayata umutla bakabiliyorlar.

Herkesin geleceğe dair beklentisi arttı.

Beklentileri uzun vadeye yayabilecek güvenli bir ortam oluştu artık bu ülkede de.

Şimdi insanlar, kaybettiklerine yanmayı bıraktı, kaçırılmaması gereken fırsatların peşinde.

Tüketim bilinci oluştu, üretim kültürü  gelişti, rekabet, adaletsizlikten kurtuldu.

İyi olanın kazandığı bir ortamı yaşıyoruz hep birlikte.

Güçlü devletin, halkı için sağlaması gereken koşulların başında geliyordu bu ve oldu. 

Şimdi şu üç gurupla yaşıyoruz, içiçe:

Birincisi, bunun farkında olanlar ve gelecek için daha akılcı, kalıcı yatırımlarda bulunanlar.

İkincisi, hala bu ülkeyi o eski Türkiye zannedip yalanla, yanlışla ve boş işlerle uğraşan, oyalananlar.

Üçüncüsü ise, bu gerçekliği fark edip ancak bu durumun gereğine göre yaşayacak cesareti kendinde bulamayan, kendini o yeterlilikte görmeyen ve bu yenilmişliğine meşru bir kılıf bulma adına her şeyi karalayanlar.  

Bunlardan birinci grup, bu ülkenin geleceğini kuracak ve o güzel geleceğe hepimiz adına sahip çıkacaktır; ikincisi, unutulacak; üçüncünün ise kendilerine faydası olmadığı gibi, ülkemizin gelişmesini geciktirerek bize büyük zarar verecektir.

Zorlukları hep birlikte aştık ve şu güzel fırsatı hep birlikte yakaladık.

Bir umut doğdu ise, bu umudun gerçek sahibi bizleriz.

Hep birlikte, Sabit?in o meşhur dizesini hatırlayalım:

?Döner vefk-i murad üzre felek amma neden sonra...?

Neden sonra gelen bu fırsatı heba etmek, kimseye fayda sağlamaz. 

Kıyacak mıyız geleceğimize? 

Ahmet Yürekli

18.02.2012, Üsküdar.