Mevlana'nın şu dizeleri,

Şu akıp giden kum seline bak!

Ne durması var, ne dinlenmesi..

Bak, nasıl değişiyor dünya;

nasıl da atıyor bir başka dünyanın temelini...

kum seli gibi, derinden ve durduraksız değişen dünyayı ne de güzel anlatır. Kendi içimde hızını daha da yoğun hissettiğim bu değişimi fark edemeyen ya da değişim yönünü anlayamayarak gidişatı tam aksine yorumlayan, akıntıda kaybolmuş bir toplumla yaşamak insanı geriyor ve yoruyor.

Zalimi alkışlamak eli yormasa da, kalbi köreltir.

İyiliğe yüzünü dönmeye zorsunup yüksünenler, zulm için canlarını veriyorlar.

Ne ahmağa kızalabilir, ne de kadere öfkenin faydası görülebilir.

Yaşanan bunca savaşı, Allah'ın (cc); barış, huzur, sükunet ve nimetlere rağmen gösterdiğimiz nankörlüğe bir cevabı olarak okumak gerekir.

Nedir o farkına varamadığımız nimetler? Bunca güzel değişimi niçin okuyamıyoruz da başımıza bunlar geliyor diye herkesin kendisine ciddi bir soru yöneltmesi şart.

Türkiye, tüm dünya kimliksizleşir, maddi manevi çöküntüyü yaşar, sosyal dokusunda insani hiç bir değeri barındıramazken, Allah'ın lütfu ve keremiyle, bolluk ve bereket içinde gelişmektedir. Ancak, cadde ve sokaklarda çıkartılan şu çılgın olaylar, doymazlık ve aymazlıklar, musibeti adeta çağırmaktadır.

Allah (cc) kendisine gerçekten ve samimi olarak sığınanların hamisidir.

Bu şemsiye hangimize yetmiyor?

Ahmet Yürekli

29.10.2014, Üsküdar.