12 Eylül’e Kahır ve Hatıra

Ben 12 Eylül’ün nesini seveceğim?

Evlatlarını birbirine düşman eden düzenini mi?

İmanla yürüyen gençleri hücrelere tıkan karanlığını mı?

Düşünceyi suç, vicdanı tehdit, kalemi kelepçe sayan zihniyetini mi?

Daima kahredeceğim o geceyi!

Ben 12 Eylül’ün nesini seveceğim?

Bir milletin en yiğit evlatlarını darağaçlarında susturan korkusunu mu?

İslam ahlakını ayaklar altına alan, Türklük gururunu kırmaya çalışan zulmünü mü?

Devletin adaletini değil, gücünü putlaştıran anlayışını mı?

Daima kahredeceğim o karanlığı!

Çünkü ben, adaletin tarafındayım.

Çünkü ben, milletin vicdanıyım.

Çünkü ben, hem Türk’üm hem Müslüman;

Çünkü ben, zulme karşı susmayan bir yürek taşıyorum.

Çünkü ben, darağaçlarında bile eğilmeyenlerin torunuyum.

Çünkü ben, Ötüken’in çeliği gibi sağlam, Medine’nin ahlakı gibi temizim.

Çünkü ben, kalemini kılıçtan keskin kullanan bir fikir neferiyim.

Çünkü ben, makamdan değil, hakikatten güç alan bir duruşum.

Çünkü ben, Pehlivanoğlu’nun “Zafer Allah’a inananlarındır” diyen sesiyim.

Çünkü ben, Duracıkların sabrıyım, Baktemurların vakarını taşıyan vicdanım.

Çünkü ben, Özmenemlerin hücrede Allah’a sığınan imanıyım.

Çünkü ben, Önkuzuların ilk adımıyım; milletin kaderine yürüyen izim.

Çünkü ben, Gün Sazak’ın kurşunlara rağmen susmayan vatan sevgisiyim.

Çünkü ben, Fikri Arıkan’ın Mamak’taki son duasıyım.

Çünkü ben, Cevdet Karakaş’ın Elazığ’da toprağa düşen haykırışıyım.

Çünkü ben, Halil Esendağ’ın Saruhanlı’dan Buca’ya uzanan şehadet yoluyum.

Çünkü ben, darağaçlarını Burak bilenlerin torunuyum.

Çünkü ben, sehpaları sırat köprüsü yapanların izindeyim.

Çünkü ben, Türk milletine Allah’ın armağanı olan iman abidelerinin nefesiyim.

Çünkü ben, ülkücü davanın alyuvarı, omurgası, şeref bayrağıyım.

Çünkü ben, 12 Eylül’ün karanlığında bile milletin ışığını taşıyan bir meşaleyim.

Çünkü ben, darağaçlarına yürürken bile dua edenlerin duasıyım.

Çünkü ben, daima hakikatin izindeyim.

Daima milletimin yanındayım, daima zulme karşı ayaktayım.

Ve daima unutmayacağım, unutturmayacağım!

Çünkü bu dava bir ikbal kapısı değil, bir saray faytonu değil, bir maymuncuk değil.

Bu dava, Türk milletinin son iman kalesi, mazlumların umut çeşmesidir.

Ve ben, daima kahredeceğim 12 Eylül’ü…

Prof. Dr. Hakkı Çiftçi

12/09/2026-Adana