*2️. Paylaşanlar Çağı: Alternatif Medeniyet Tasarısı

Teknolojinin son iki yüzyılda ekonomiler ve toplumlar üzerindeki dönüştürücü etkisi, özellikle bilgi toplumuna geçiş süreciyle birlikte daha da belirginleşmiştir. Bu dönüşüm, üretim sistemlerinden toplumsal sınıfların yapısına, siyasal kurumlara kadar geniş bir alanı etkilemektedir (Tekeoğlu, 1993: 13; Eser, 1993: 36). Bu bağlamda Ahilik sistemi, teknolojik değişimlerin yarattığı sosyal ve ekonomik dönüşüme tarihsel ve etik bir perspektif sunabilecek niteliktedir.

Ahilik, üretim ve ticaretin merkezine ahlaki değerleri yerleştiren bir sistemdir. Bilgi toplumunun temelinde yer alan enformatik teknolojiler, bireylerin ve kurumların karar alma süreçlerini hızlandırırken, aynı zamanda etik sorumlulukları da ön plana çıkarmaktadır. Ahilik’in “dürüst üretim”, “toplumsal fayda” ve “helal kazanç” ilkeleri, bu yeni toplum biçiminin gerektirdiği insani ve ahlaki altyapıyı tarihsel olarak sunmaktadır (Erdoğan, 1997: 54).

Bilim ve ileri teknolojiye dayalı üretim yöntemleri, ülkelerin kaynak dağılımı ve toplumsal sınıfların yapılarını dönüştürürken, Ahilik’in lonca sistemi bireyin mesleki gelişimini ahlaki olgunlukla bütünleştiren bir model sunar. Bu sistem, sadece teknik becerileri değil, aynı zamanda toplumsal sorumluluğu da önceleyen bir eğitim anlayışıyla bilgi toplumunun ihtiyaç duyduğu nitelikli iş gücünün yetiştirilmesine katkı sağlar (Karagül, 2014: 67).

Ayrıca Ahilik’in örgütlenme biçimi, üretim sistemlerinde ortaya çıkan yeni organizasyon modelleriyle uyumlu bir yapı sunar. Emek-sermaye ilişkileri, para-kredi mekanizmaları ve pazar yapılarındaki değişimlere karşı, Ahilik’in dayanışma ve paylaşım temelli yaklaşımı, sosyal istikrarın sağlanmasında önemli bir rol oynayabilir (Pektaş, 2023: 15). Özellikle dijitalleşmenin bireyleri yalnızlaştırdığı ve yüz yüze iletişimi zayıflattığı bir dönemde, Ahilik’in yârenlik, oda sohbetleri ve barana gibi sosyal iletişim biçimleri, toplumsal bağların güçlendirilmesi açısından örnek teşkil etmektedir, bilgi toplumuna geçiş sürecinde yaşanan teknolojik ve kurumsal dönüşümler, Ahilik’in tarihsel deneyimiyle yeniden yorumlanabilir. Ahilik, sadece kültürel bir miras değil, aynı zamanda çağdaş ekonomik sistemlerin insani ve etik boyutlarını güçlendirecek evrensel bir model olarak değerlendirilebilir (Tıraşçı ve Akdoğan, 2018: 22).Ahîlik felsefesiyle Taha Abdurrahman’ın ahlâk merkezli düşüncesini birleştiren bu yaklaşım, çağımızın krizlerine karşı vicdan merkezli kalkınma öneren bir medeniyet tasarısıdır. Hem tarihsel kökleri hem de çağdaş felsefî temelleriyle bu model; üretimi, bilgiyi ve sosyal ilişkileri erdemle yeniden örgütlemeyi amaçlar. Ahîlik Perspektifiyle Vicdan Merkezli Kalkınma; Ahîlik, üretimi sadece ekonomik değil; ahlâkî ve toplumsal bir sorumluluk olarak görür. Bu anlayışta: Kazanç helal, bölüşüm gönüllü olmalıdır. Usta–çırak ilişkisi, karakter aktarımıdır. İş hayatı ibadet; meslek ise hizmettir. Toplumsal huzur, bireysel erdemle başlar (Bayraktar, 2016). Ahîlik, bireyi sadece üretici değil; vicdanlı bir kalkınma aktörü olarak tanımlar.

Bu, “Paylaşanlar Çağı”nın temelidir. Taha Abdurrahman Düşüncesiyle Ahlâkî Medeniyet Taha Abdurrahman, modernitenin soyut akıl ve logosantrik ahlâk anlayışına karşı; desteklenmiş akıl ve ilahi emanet paradigması ile yeni bir medeniyet önerir. Bu yaklaşımda: Ahlâk, din ve akıl birbirinden ayrılamaz. Eylem medeniyeti: Bilgi, davranışla bütünleşmelidir. Vicdan; burhan (delil), sultan (otorite) ve vicdan üçlemesiyle ahlâkî düzeni inşa eder. Şehadet, emanet ve tezkiye ilkeleriyle birey sorumluluk üstlenir. Bu yaklaşım, bireyin sadece düşünen değil; ahlâkî sorumluluk taşıyan bir varlık olduğunu vurgular. Modernliğin ruhunu ahlâkla yeniden inşa etmeyi hedefler (Abdurrahman, 2021; Hashas, 2015).

“Paylaşanlar Çağı”, sadece ekonomik değil; ahlâkî bir seferberliktir. Ahîlik, üretimin vicdanıdır; Taha Abdurrahman ise düşüncenin ahlâkıdır. Bu tasarı, hem tarihî kökleri hem de çağdaş felsefî temelleriyle vicdan merkezli kalkınma modelini yeniden inşa eder. Zenginlik Tanımı: Sermaye mi, İnsan mı? Ahîlik Perspektifiyle Değerlendirme: Modern iktisat, zenginliği genellikle sermaye birikimi ve servet stoku üzerinden tanımlar. Bu anlayışta zenginlik; ihtiyaçlardan fazla mala sahip olmak, yani mülkiyetin niceliğiyle ölçülür (TDV İslam Ansiklopedisi, 2025). Ancak bu tanım, insanın sınırsız ihtiyaçları karşısında sınırlı kaynaklara sahip olduğu gerçeğini göz ardı eder. Kapitalist sistemde sermaye birikimi, çoğu zaman insanî değerlerin önüne geçer. Ahîlikte Zenginlik: İnsan Merkezli Sermaye Ahîlik, zenginliği sadece maddî birikim değil; ahlâkî sermaye, sosyal güven ve vicdanlı üretim olarak tanımlar: Sermaye birikimi sadece araçtır; amaç, toplumun refahıdır. İnsan sermayesi, üretimin ve kalkınmanın asıl kaynağıdır. Sosyal sermaye, güvene dayalı ilişkilerle oluşur; bu, Ahîlik teşkilatının temelidir. Ahîlik sisteminde zenginlik, “iyi insan olma” modeline dayanır.

Servet, paylaşılmadıkça değer kazanmaz; bilgi, aktarılmadıkça hikmete dönüşmez. Sermaye İnsan Karşılaştırması: Ahîlikte Zenginlik, İnsanla Başlar; Zenginlik, kasada değil; kalpte başlar, Ahîlik, serveti değil; vicdanı biriktirmeyi öğretir, Ahîlik, sermayeyi insanın hizmetine sunar; insanı sermayenin kölesi yapmaz, Bu anlayış, sadece ekonomik değil; ahlâkî bir kalkınma modeli sunar.

Paylaşanlar Çağı: Ahîlik ve Taha Abdurrahman’ın Buluştuğu Noktalar ve Kapitalist Yaklaşım

Kapitalizm Sonrası Medeniyet Modeli: Ahîlik ve Bilgi Çağı Perspektifiyle Bir Arayış; Kapitalizmin küresel krizleri; gelir eşitsizliği, çevresel yıkım ve toplumsal yabancılaşma gibi sorunları derinleştirdikçe, düşünürler ve toplumlar alternatif medeniyet modelleri arayışına yöneliyor. Bu arayışta hem tarihsel kökleri olan hem de çağın ihtiyaçlarına cevap verebilecek bir model olarak Ahîlik felsefesi, bilgi teknolojilerinin sunduğu imkânlarla yeniden yorumlanabilir. Kapitalizm Sonrası Arayışın Temel Soruları; Zenginlik nedir: sermaye mi, insan mı?, Kalkınma nasıl olmalı: rekabetle mi, dayanışmayla mı?, Bilgi ne için kullanılmalı: kâr için mi, hizmet için mi?; Bu sorular, kapitalizmin sınırlarını ve yeni bir medeniyetin temelini sorgulayan anahtar kavramlardır. Paul Mason’un “Kapitalizm Sonrası” Yaklaşımı; Paul Mason, bilgi teknolojilerinin sıfır maliyetli üretim yapısıyla klasik piyasa mekanizmasını aşındırdığını savunur. Ona göre: Bilgi sınırsız ve rekabetsizdir. Üretim artık fiziksel değil; bilgi yoğun hâle gelmiştir. Kapitalizmin yerini alacak sistem, mikro mekanizmalarla çalışan, paylaşım odaklı bir model olmalıdır. Bu yaklaşım, Ahîlik’in gönüllü hizmet, helal kazanç ve sosyal dayanışma ilkeleriyle örtüşür. Taha Abdurrahman’ın Ahlâk Merkezli Medeniyet Tasarısı; Modernliğin soyut akıl ve seküler etik anlayışına karşı; emanet, şehadet ve tezkiye ilkeleriyle bireyi ahlâkî sorumluluk taşıyan bir varlık olarak tanımlar. Ona göre: Bilgi, davranışla bütünleşmelidir (eylem medeniyeti)., Ahlâk, din ve akıl birbirinden ayrılamaz., Medeniyet, vicdanla yoğrulmuş bir kalkınma süreci olmalıdır. Bu düşünce, Ahîlik’in mesleği ibadet, üretimi hizmet, bilgiyi hikmet olarak gören anlayışıyla birleştiğinde; kapitalizm sonrası için güçlü bir alternatif sunar. Paylaşanlar Çağına Geçiş, Kapitalizm sonrası medeniyet, sadece yeni bir sistem değil; vicdanla yeniden yazılmış bir insanlık hikâyesidir. Ahîlik, bu hikâyenin hem geçmişteki ilhamı hem gelecekteki yol haritasıdır. Erdemli Üretim: Ahî Ekonomi Modeli; Ahîlik, üretimi yalnızca ekonomik bir faaliyet değil; vicdanlı bir yaşam biçimi olarak tanımlar. Bu modelde kazanç, sadece maddî değil; ahlâkî meşruiyet ve toplumsal fayda ile ölçülür. Helal Kazanç: Onurlu Geçimin Temeli; Helal kazanç, İslam’ın iktisadi sisteminde insanın fıtratına en uygun gelir biçimi olarak görülür. Hz. Peygamber’in “İşçinin ücretini teri kurumadan veriniz.” hadisi, emeğe saygı ve adil ödeme ilkesini vurgular. Helal kazanç, sadece bireyin değil; toplumun huzurunun da teminatıdır. Sadakatli Üretim: Ahîlikte Meslek Ahlâkı; Ahî ustası, işini sadece teknik bilgiyle değil; gönül terbiyesiyle yapar. Üretim süreci; dürüstlük, sabır ve kalite ilkeleriyle yürütülür. “Hakkıyla çalışıp bizi geçenler bizdendir.” anlayışı, rekabeti değil; liyakati teşvik eder. Erdemle Üretilen, Hikmetle Tüketilen, Ahîlik, alın terini kutsal sayar; üretimi ibadet, kazancı emanet bilir., Bu model, sadece ekonomik değil; ahlâkî ve kültürel bir kalkınma vizyonu sunar. Vicdanlı Ekonomi: Ahîlik Perspektifiyle Ahlâk Merkezli Kalkınma; Vicdanlı ekonomi; üretim ve tüketim süreçlerinin yalnızca kâr odaklı değil, ahlâk, merhamet ve toplumsal sorumluluk ilkeleriyle yürütüldüğü bir kalkınma modelidir. Bu yaklaşım, vahşi kapitalizmin “güçlü olan kazanır” mantığına karşı; insanı merkeze alan bir medeniyet teklifidir. Ahîlikte Vicdanlı Ekonominin Temel İlkeleri: Helal kazanç: Üretim, emek ve alın terine saygı ile yürütülür. Sadakatli üretim: Kalite, dürüstlük ve hizmet ahlâkı ön plandadır. Paylaşım kültürü: Servet, ihtiyaç sahipleriyle bölüşülür. Toplumsal fayda: Meslek, bireysel değil; toplumsal kalkınma için icra edilir. Gönül terbiyesi: Ekonomik aktörler, ahlâkî rehberlikle yetiştirilir. Modern Eleştiriler ve Ahîlik Cevabı; Modern sistemde ekonomi, çoğu zaman vicdanı külfet sayar. Şeref Oğuz’un ifadesiyle: “Vicdan yoksa ekonomi vahşileşir.” Ahîlik ise bu boşluğu ahlâkî iş kültürü ile doldurur: “Az sadaka çok belayı def eder.”(Atasözü), “İşçinin ücretini teri kurumadan veriniz.” (Buhârî, Edeb 90). - Değer Merkezli Üretim Eksikliği: Ahilik, üretimi ahlaki ve toplumsal bir hizmet olarak tanımlar [BTM, Bilgiyi Ticarileştirme Merkezi, 2022: s.3]. Türkiye sanayisinde üretim süreçlerinin bilgi değil maliyet merkezli yapılandırılması, değer odaklılığı zayıflatmaktadır. Zanaatkârlıktan Zihin Zanaatine Geçiş: Ahilik’te ustalık, fiziksel üretimin ötesinde bilgelik üretimidir [MEB, Millî Eğitim Bakanlığı, 2020: s.5]. RG yetmezliği, bu zihinsel ustalığın eksikliğinden kaynaklanmaktadır. Bilgi - Erdem - Emek Üçlemesi: Ahilik, bilgiye (marifet), erdeme (fazilet) ve emeğe (hizmet) dayalı üretimi esas alır [MEB, Millî Eğitim Bakanlığı, 2020: s.7]. Mevcut sanayi sistemi bu üç temel bileşeni yeterince içselleştirememektedir. Etik Girişimcilik Perspektifinden Eleştiri ve Öneriler; Fikri Mülkiyetin Kadim Karşılığı: Hikmet Sahipliği, Ahilik’te “hikmet sahibi olmak”, fikri mülkiyetin etik ve kültürel izdüşümüdür [BTM, Bilgiyi Ticarileştirme Merkezi, 2022: s.4]. Katma değer üretimi sadece teknik değil, hikmet düzeyinde olmalıdır. Yüksek Katma Değerin Anahtarı: Bilgelik Girişimciliği; RG yetmezliği ancak anlam ve sorumluluk temelli bir girişimcilik modeliyle aşılabilir [TÜSİAD, Türk Sanayicileri ve İş İnsanları Derneği, 2025: s.12]. Değer Zinciri Yerine “İtibar Zinciri” Ahilik, üretimi itibar üzerinden değerlendirir: dürüstlük, kalite, hizmet ve toplumsal fayda [MEB, Millî Eğitim Bakanlığı, 2020: s.9]. Bu zincir RG faktörlerini besleyen asli altyapıdır. Bilgi-Erdem Merkezli Medeniyet Ekonomisine Geçiş; Sanayideki RG yetmezliği, teknik değil aynı zamanda epistemolojik ve etik bir soruna işaret eder [İSO, İstanbul Sanayi Odası, 2025: s.4; Sayılgan, Şevket, 2025: s.2]. Ahilik kültürü, bilgi tabanlı ama erdemsiz üretim anlayışına karşı bir medeniyet alternatifi sunar. Girişimcilik, hız ve kâr yerine anlam ve sorumluluk üretimini öncelemelidir.

Ahilikle Bütünleşen Kavramlar; Bilim ve Bilimsel Metot ↔ Ahilikte Bilgelik ve Ustalık; Bilimsel metot, gözlem, genelleme ve tekrarlanabilirlik ilkeleriyle ilerlerken; Ahilikte bilgi, deneyim ve ahlaki olgunlukla pekişir. Her iki sistemde de “gerçeklik bütünü”ne ulaşma çabası vardır: biri deneysel, diğeri yaşamsal. Teknoloji ve Teknoloji Transferi ↔ Ahilikte Mesleklerarası Paylaşım; Teknoloji transferi, bir alandaki çözümün başka bir alana aktarımıdır. Ahilikte ise ustalık bilgisi, farklı loncalar arasında paylaşılır; bu da bir tür “etik teknoloji transferi”dir. İnovasyon ↔ Ahilikte Fütüvvet ve Yenilikçilik; İnovasyon, kalite ve maliyet avantajı sağlar. Ahilikte ise yenilik, toplumsal fayda ve ahlaki sorumlulukla dengelenir. Fütüvvetnameler, bu yenilikçiliğin etik sınırlarını çizer. Değer Zinciri ve Ahilik Değer zinciri, üretimin her aşamasında katma değer yaratmayı hedefler. Ahilik ise bu zinciri şu ilkelerle bütünleştirir:

Bu yapı, sadece ekonomik değil, aynı zamanda ahlaki bir değer zinciridir. Rekabet Gücü ve Ahilik; Ahilik, rekabeti “üstünlük” değil, “hizmette yarış” olarak tanımlar. Modern rekabet gücü faktörleriyle karşılaştırıldığında:

Ahilik, rekabeti “surpetition” düzeyine taşır: sıradan rekabet öğeleri yerine icat, inovasyon ve etik üstünlükle öne çıkar. Bilgi Tabanlı Üretim ve Ahilik; Bilgi tabanlı ürünler, geleneksel girdilerden çok bilgiye dayanır. Ahilikte ise: Bilgi, sadece teknik değil, ahlaki ve toplumsal bir sermayedir. Bir mikroişlemcideki yazılım neyse, bir ustanın fütüvvetnamesi de odur. Ahilikle Yeni Bir Medeniyet Modeli; Bu kavramsal çerçeve, Ahilik kültürüyle birleştiğinde: Bilimsel metodu etikle, Teknolojiyi toplumsal sorumlulukla, Rekabeti hizmet yarışıyla, Değer zincirini ahlaki üretimle bütünleştirir. Bu, sadece bir üretim modeli değil, 21. yüzyıl için bir medeniyet teklifidir.

“Kurumsal ahlâk, rakamların değil; kararların vicdanıdır. Şeffaflık ise, duvarların değil; kapıların açık olmasıdır.” Bu ilkeler, sadece şirketler için değil; kamu kurumları, STK’lar ve eğitim yapıları için de erdemli yönetimin vazgeçilmezidir. Erdem Temelli Fiyatlandırma ve Bölüşüm: Ahîlik Perspektifiyle Adil Ekonomi, Modern ekonomilerde fiyatlandırma genellikle maliyet, rekabet ve talep esnekliği gibi teknik parametrelere dayanır. Ancak erdem temelli fiyatlandırma, bu süreci sadece piyasa mekanizması değil; aynı zamanda vicdan, adalet ve toplumsal sorumluluk ilkeleriyle şekillendirmeyi amaçlar. Ahîlik felsefesi, bu yaklaşımın tarihsel ve kültürel temelini sunar.

Ahîlik kültüründe fiyatlandırma ve bölüşüm yalnızca ekonomik değil; vicdanî ve toplumsal birer ilke olarak değerlendirilir. “Kazancın helâl, işin sadakatli olsun” düsturu, üretici ile tüketici arasında kurulan güven ilişkisini belirler. Fiyat, sadece maliyetin üzerine eklenen makul kârla değil; ihtiyaç sahibinin ulaşabileceği düzeyde, ölçülü ve hakkaniyetli biçimde tayin edilir. Rekabet, zarar verme değil; hizmette üstünlük gösterme biçiminde yaşanır. Bu anlayış, modern tüketim ekonomisinin fiyat manipülasyonlarına karşı insan merkezli bir alternatif sunar (Erdem Web, 2022). Bölüşüm ise Ahîlik sisteminde gelir dağılımından öte, sosyal adaletin hayata geçirilmesidir. “İşçinin ücretini teri kurumadan veriniz” hadisi (Buhârî, Edeb 90), emeğin zamanında ve eksiksiz karşılık bulması gerektiğini belirtirken; “Komşusu açken tok yatan bizden değildir” uyarısı (Müslim, İman 74), paylaşım kültürünün toplumsal birincil sorumluluk olduğunu vurgular. Sadakanın malı eksiltmediği inancı, servetin ancak bölüşüldüğünde bereket kazanacağı fikrini yerleştirir. Ahî birlikleri bu doğrultuda kazancı sadece bireysel değil, vakıf ve dayanışma sistemi üzerinden toplumsal kullanıma dönüştürmüş, zenginliği erdemle kurumsallaştırmıştır.

Fiyatlandırma Yaklaşımlarının Karşılaştırması

Fiyat Vicdanla Belirlenirse Ekonomi Medeniyet Olur; “Erdemli fiyat, sadece etik değil; ekonomik bir devrimdir. Ahîlik, kazancı değil; hakkı ve hizmeti fiyatlandırır.” Bu model, hem üreticiyi hem tüketiciyi korur; hem piyasa dengesini hem toplumsal huzuru gözetir.

Çağın Kalbine Bir Çağrı: Paylaşanlar Çağı Başlasın

“Bugün dünya, üretimi sermayeyle değil; vicdanla yapmayı öğrenmek zorunda.
Çünkü gerçek kalkınma, sadece büyümek değil; büyürken insan kalabilmektir.
Gelin birlikte erdemli yaşayalım, ahlakla üretelim, kardeşçe paylaşalım.” hem tarihsel hem de ahlaki bir sorgulama içeriyor. İddia edilen “İlluminati iç çemberi” ve küresel elitler üzerine kurulan teoriler, genellikle gizli güç odakları, ekonomik kontrol, ve politik yönlendirme gibi temalarla şekillenir. Ahilik ise bunun tam zıttı bir anlayışı temsil eder: şeffaflık, vicdan, paylaşım ve toplumsal fayda. Ahilik İlkeleriyle Karşılaştırıldığında, Ahilik İlkesi İddia Edilen Küresel Yapılarla Durumu, Dürüstlük ve şeffaflık Gizlilik ve kapalı karar mekanizmalarıyla çelişiyor, Toplumsal fayda Kâr ve güç odaklı stratejilerle örtüşmüyor, Emeğe saygı, sermaye ve mülkiyet üzerinden şekillenen sistemle zıt, Kardeşlik ve dayanışma Hiyerarşik ve ayrıcalıklı yapı anlayışıyla uyumsuz, Vicdanlı üretim Tüketim ve kontrol odaklı üretim anlayışıyla çatışıyor, Ahilikten Nasiplenmiş Olabilirler mi? Bu yapıların doğrudan Ahilik’ten nasiplendiğine dair tarihsel veya felsefi bir bağ bulunmamaktadır. Ahilik, Anadolu’da doğmuş ve tasavvufla yoğrulmuş, vicdan merkezli bir üretim ve yaşam sistemidir. İddia edilen bu elit yapıların ise genellikle kapalı, merkeziyetçi ve çıkar odaklı olduğu düşünülür. Ancak bazı küresel şirketlerin uygulamalarında (örneğin sosyal sorumluluk projeleri, etik üretim politikaları) Ahilik ilkeleriyle örtüşen yönler zaman zaman görülebilir. Bu da daha çok evrensel ahlaki değerlerin kurumsal kültüre yansımasıdır; doğrudan Ahilik’ten etkilenme değil. İltisaklı Kısımlar Var mı? Bilderberg, Trilateral Komisyon, Dünya Ekonomik Forumu gibi yapılar, küresel karar alma süreçlerinde etkili olabilir. Ancak bu yapıların Ahilik gibi vicdan temelli, halk odaklı, eşitlikçi bir sistemle iltisaklı olduğunu söylemek mümkün değildir. Ahilik, gücü değil hizmeti, serveti değil paylaşımı, gizliliği değil şeffaflığı savunur. Ahilik Bir Alternatif mi? Kesinlikle evet. Bugünün karmaşık ve çoğu zaman adaletsiz görünen küresel sistemine karşı, Ahilik: Vicdanlı üretim, Toplumsal dayanışma, Ahlak temelli ekonomi,Şeffaf ve adil yönetim gibi ilkeleriyle bir medeniyet alternatifi sunar.

Bu görüşler, Ahilik’in temel değerleri olan vicdan, tevazu, paylaşım, helal üretim ve ahlaki sorumluluk ile birebir örtüşür. Ahî Evran’ın “Hiç ölmeyecekmiş gibi dünya için, yarın ölecekmiş gibi ahiret için çalış” sözü, bu bilim insanlarının yaşam felsefesiyle şaşırtıcı derecede uyumludur. Özellikle bilimsel sorumluluk, toplumsal fayda, vicdanlı üretim gibi kavramlar, Ahilik’in ruhuyla buluşur. İşte bazı önemli bilim felsefecilerinin görüşleriyle Ahilik arasında kurulabilecek bağlar:

Bilim Felsefecilerinin Ahilikle Örtüşen Düşünceleri

Ahî Evran’ın düşünce dünyası, Türk–İslam medeniyetinin hem ilmi hem ahlâkî damarlarını birleştiren bir sentezin ürünüdür. Fârâbî, İbn Sina ve Fahreddin Râzî gibi büyük filozofların rehberliğinde şekillenen bu düşünce, yalnızca bireyin gelişimini değil; toplumun huzur ve kalkınmasını amaçlayan bir üretim ve eğitim sistemine dönüşmüştür. Fârâbî’nin “erdemli şehir” ideali, Ahîlik teşkilatının Anadolu’daki somut karşılığıdır—zira Ahî Evran, üretimi sadece teknik bir faaliyet olarak değil; karakter eğitimi, paylaşım ve toplumsal sorumluluk aracı olarak görmüştür. Esnafı birer ahlâk rehberi hâline getirerek, filozof yönetici anlayışını halka yaymıştır. İbn Sina’nın bilgi, akıl ve inancı birleştiren felsefesi ise Ahîlik sisteminin meslekî kişilik modeline yön vermiştir. Ahî Evran, İbn Sina’nın eserlerini Farsçaya çevirmekle kalmamış; onun tıp, felsefe ve ahlâk anlayışını eğitim modeline dönüştürmüştür. Bu anlayışta zanaatkâr, yalnızca üretici değil; hikmetli, vicdanlı ve sağduyulu bir bireydir. Fahreddin Râzî’nin kelâm ve felsefeyle bezeli ilim anlayışı, Ahî Evran’ın doğrudan hocası olması sebebiyle sistemin düşünsel omurgasını oluşturmuştur. Râzî’nin “ilim, ihtiyaçları karşılamak içindir” görüşü, Ahîlikte üretimin toplumsal hizmet ve huzur kaynağı olarak tasarlanmasını sağlamıştır.

Ahî Evran’ın Letâif-i Gıyasiye ve Letâif-i Hikmet gibi eserlerinde felsefe, siyaset, fıkıh ve ibadet bir araya gelir; bu metinler ilimle amel, akılla ahlâk arasında köprü kuran bir medeniyet vizyonu sunar. Anadolu'da 32 sanat dalında birlikler kurarak üretimi kurumsallaştıran, Bacıyan-ı Rum gibi kadın teşkilatlarını destekleyerek sosyal kapsayıcılığı benimseyen Ahî Evran; hem sanayileşmenin hem sosyal adaletin öncüsü olmuştur. Onun teşkilatı, yalnızca ekonomik bir birlik değil; “üretmek, bölüşmek ve kalkınmak ibadettir” diyen bir vicdan sistemidir.

Bu çerçevede Ahî Evran, Türk bilim ve ahlâk tarihinin en önemli köprü kurucularından biridir. Felsefeyi gündelik üretime, hikmeti toplumsal yapıya, ahlâkı ekonomik modele dönüştürerek; bir insanın neyi bildiği kadar nasıl yaşadığının da önem kazandığı bir sistem inşa etmiştir. Ahmet Gülşehrî’nin onu "haram yemeyen, incitici söz söylemeyen ve bütün Ahîlerin başı" diye tanımlaması, Ahî Evran’ın yaşadığı çağda olduğu kadar bugün de vicdanla okunan bir örnek oluşunu kanıtlamaktadır.

Prof. Dr. Hakkı Çiftçi

* Prof. Dr. Hakkı Çiftçi : “Bir Medeniyet Alternatifi Paylaşanlar Çağı Kapitalizmin Ötesi, Erdemle Kalkınmak”, Akademisyen Yayınevi