Giderler artıyor.. Gelir hep aynı kalıyor. Ancak beslenme, giyim ve barınma gibi fizik ihtiyaçlar karşılanabiliyor.

Hiç kimsenin hayatı, çalışma ve tüketim döngüsünün dışına çıkamıyor. Moda rüzgarında dönerek parçalanan rüzgar gülü haline geliniyor..

Herkes otomatikleşiyor ve birer israf zombisine dönüşüyor.

SORUMLULUKLARIN ALTINDA EZİLMEK

Kitap okumaya vakit yok.. Hısım akraba, eş dost ziyareti akla gelmiyor bile..
Bir arkadaşla sohbete fırsat kalmıyor.

Alım gücü azaldıkça esnaf da kazanamıyor; dükkanlar kapanıyor.. Kahraman market, mağza alışveriş nerkezleriyle savaşıyor.

Özel sektörde insanların güvenceleri yok. Oysa büyük bir problem yumağı evde beklemekte..

Sorumlulukların altında ezilmekte herkes..

Kapitalist sistem, beyin yıkıyor. İnsan düşünce, söz ve davranışlarını değiştiriyor. İnsan ilişkileri iki şeye dayanıyor: Kıskançlık ve küçümseme.

Kitle iletişim araçları, hep tüketime yönlendiriyor. İnsan kendini sürekli biriyle karşılaştırıyor.

Tüketimde çılgınca yarışıyor toplum.. İnsan ya karşısındakini büyük görüp kıskanıyor ya da küçük görüp aşağılıyor..

Kişinin faydalı taraflarını görmeye çalışıp örnek almak yok artık.. İnsanlara faydalı olmaya çalışmak yok. Başkasına güzellikler yaşatmak yok.. Mutlu ederek mutlu olmak yok..

Bir üstadın karşısında ezilmek yok.. Kendini üstün göstermen gerekiyor. Ne olduğun değil.. Nasıl göründüğün önemli.

PATLAMAYA HAZIR BOMBA

Sürekli cinayet ve şiddet haberleri..

Televizyondan kurtulsan.. İnternetten, cep telefonundan yolunu kesiyor şiddet..
Sokakta, otobüste, iş yerlerinde insanlar gergin.. Patlamaya hazır bomba gibi. Herkes sinirli.

İç dünyalarına kapanmışlar.. Kara kara düşünmekteler.

AMAÇSIZ TÜKETİM MODELİ

Tüm davranışların en önemli sebebi hedeflerin insan ruhunu tatmin etmemesi. Aklı ve vicdanı beslemiyor, kapitalist sistemde yaşama amacı.. Daha iyisini giyme, son model eşya kullanma yaşam stratejisi haline geliyor.

Bir tüketici modeli var.. Herkes onu örnek alıyor. Tüketici modeline benzemeye çalışıyor.
Kavramların içi boşalıyor, önemini yitiriyor; öğrenme, düşünme, yararlı olma, iyilik,, unutuluyor.

Para kazanmak ana amaç olduğunda, iyi görünme çabası, yapılan işin niteliğinin önüne geçiyor. Yapılan işin kalitesi önemsenmiyor artık.. Değer bilmez insan haline geliniyor..
Kitle iletişim araçları yönlendiriyor. Sadece reklamlar değil, gösterilen programlar ve diziler bile.. Çarpık aile düzenleri, bozuk ilişkiler.. İnsanların bilinç altına işliyor.

Diğerlerinden iyi görünmek, diğerlerini küçümseyip dışlamak,

Odak noktasına parayı koyan kapitalist sistem, gerçekte var olmayan bir takım ihtiyaçlar doğuruyor. Arzulamayı, ihtirası.. ihtiyaç gösteriyor..

Gelişen teknolojiyi avantaja çeviremiyor insan.. Teknolojinin kontrolü altına giriyor.
Merkeze parayı koyan bu düzen, sağlıktan yaşam amacına kadar her şeyi etkiliyor, değiştiriyor. Evlilikler bile maddiyata dayandırılıyor. Kadında fizik aranıyor sadece..
Erkekte zenginlik, kariyer.. Doğallıktan uzaklaşılıyor. Alınan yiyecekler, giyecekler belli markalar..

TÜKETİM İÇİN ÇALIŞMAK

Eskiden ekmekten giyilen kıyafetlere kadar.. İnsanlar ihtiyaçlarını kendi el emekleriyle yaparlardı. Tüketim çılgınlığına alıştırılan günümüz insanı artık bunların nasıl yapıldığını dahi bilemez durumda.

Eskiden yaygın olan el emeği ürünler artık demode bulunuyor. Mutfakta hazır yiyecekler ısıtılıyor, servis ediliyor... Yemek pişmiyor ocakta, tencere kaynamıyor..
Emeğin içi boşaltılıyor. Değer, sadece parayla ölçülüyor. Ufak tefek ihtiyaçlar bile üretilmeyip zamanın azlığından söz ediliyor.. Boş zamanlar, alışveriş merkezlerinde tüketiliyor..

Tüketim için çalışıyor çağdaş insan. Çok tükettiği için daha fazla çalışıyor. Hayat çalışma ve tüketim döngüsünün dışına çıkamıyor.

Herkes düşünmeden, sorgulamadan yaşıyor.. Alışverişte, tüketimde alışkanlıklar ve moda rüzgarı insanı otomatikleştiriyor ve birer israf zombisine dönüşüyor.

Mustafa Yürekli / Haber7