İzler Ve Yansımalar - 21

“...Sadece cumartesi değil/
ömrümün yasağısın...”

Kekeme Solistler Geçidi

“Sanatçısı söylerken dayanamayıp eşlik ettiğim/
kekeme dilimdeki şarkısın, Mâsivâ/

Ne bir fotoğraf ne bir resimsin/
kekemeliğimden anlaşılmayan bir isimsin...”

Kekemeyim.
Böyle takdir edilmiş.
Ne konuştuğumu, ne söylediğimi tam olarak anlamıyorsunuz; bunda sizin suçunuz yok, ben tam anlatamıyorum.

Sonra her şey yarım...
Yaralı yanlarım yarım,
yamalı hırkam yarım,
serili seccadem yarım,
şiirler yarım, şarkılar yarım, haykırışlarım yarım...
İşin tuhafı şimdi de susuşlarım yarım.

Takdir işte!
Gönül istemez miydi ya susuşlar tam olsaydı ya da konuşmalar.

Uğultular geliyor, uzaklardan.
Konuşuyorlar, sanırım ya anlatamıyorlar ya da anlaşamıyorlar. Halbuki dillerinin tam olduğu söyleniyor.
Dili tam olanlar anlatıyor, dili tam olanlar anlıyor; ama ne anlatanın anlattığı ortada, ne de anlayanın anladığı.
Bir kekemenin yarımlığından daha yarım görünüyor, dillilerin yarımlığı.

Yarımlar içinizi yaralamıyorsa, dilin şifası da kalbin şifası da gecikecek maalesef!

Mevsimde çiçek açmıyor, mevsimde yapraklar sararmıyorsa mevsimin değişmesinin ne önemi var ki...
Mevsimi değiştirenin, mevsim değişikliğini fark edemeyenler için ne dediğini de tam anlatamıyorum kekemeliğimden.
Umarım siz anlıyor ve anlatıyorsunuzdur.