İnsan bilmediğini anladığı zaman güzel insan olur.

Aristoteles Metafizik’e “Bütün insanlar doğal olarak bilmek isterler.” diye başlar.

Bilgi sahibi olmak bilmek ilim öğrenmek iyi bir insan olmayı öğrenmek demektir.

İyi bir insan olayı öğretmeyen bir ilim insanı sadece bir etiket, diploma ve meslek sahibi yapar.

Bu durum da insana gurur verir ve insan kendini bir şey zannetmeye başlar.

Cehalet mutluluk değildir: belki de hiçbir şeyin farkına varamamanın verdiği bir sarhoşluk, avareliktir.

Az bilen cahiller kendini alim zanneder. İlim biraz arttıkça bir basamak yukarı çıktıklarında cehaletlerini anlarlar.

Son basamakta ise hiçbir şey bilmediğini anlar.

Bu durumu üniversiteye başladığımız ilk yıllarda bizlere ders anlatan hocaları arkadaşlarımızla aramızda eleştirerek, bunlar hiçbir şey bilmiyor, biz onlardan daha çok şey biliyoruz düşüncesi ile değerlendirirdik. Sınıf düzeyleri arttıkça ve basamaklar çıkıldıkça bu düşüncelerimiz yavaş yavaş hocalarımızda bir şeyler biliyorlara dönmeye başladı.

Son basamakta okul bitince bir şeyler bilmediğimizin ancak farkına varabilmiştik.

Bilmeyi isteme, insanın acıktığında yemek yemeyi istemesi gibi herhangi bir şeyi istemeden farklıdır.

İsteme bir ihtiyaca yöneliktir.

Bilmeyi isteme ise her zaman bir ihtiyaç değildir. O halde bilmeyi istemenin, isteme kısmına karşılık düşen en uygun kavram ‘merak’ olmalıdır. Merak İlmin Hocasıdır. Keşfederek, uygulayarak, araştırarak ve hissederek yaptığımız öğrenme süreçleri daha etkilidir.

İnsan bilmek isteyen bir varlıktır. İnsan bilmek istiyorsa istediği şey, henüz bilmediği bir şey olmalıdır.

Ne kadar çok öğrenirsen, ne kadar çok bilirsen, ne kadar çok gelişir ve farkına varırsan o kadar olgunlaşır, güçlenir, kendini ve dünyayı tanımanın verdiği bir bilinçle yaşamını kendi bireysel seçimlerinle yaşamayı da canlı tutarsın.

Öğrendiklerimizle yaşadıklarımız arasında bağlantı kurarak farkındalığımızı artırdığımız zaman ve değişime dönüşüme açık olduğumuz zaman iyi bir insan olmayı öğreniyoruz.

Yeni şeyler öğrenmek insan için hayatı her geçen gün biraz daha yaşamaya değer bir yer yapıyor.

Kısacası insan farkında olduğu kadar yaşar.

Kalın sağlıcakla

Sait ÖZDEMİR