Bir kurbağa sürüsü ormanda yürürken, içlerinden ikisi bir çukura düştü. Diğer bütün kurbağalar çukurun etrafında toplandılar. Çukur bir hayli derindi ve arkadaşlarının zıplayıp dışarı çıkması mümkün gözükmüyordu.

Yukarıdaki kurbağalar, boşuna çabalamamalarını söylediler arkadaşlarına:

“Çukur çok derin. Dışarı çıkmanız imkânsız.”

Ancak, çukura düşen kurbağalar onların söylediklerine aldırmayıp çukurdan çıkmak için mücadeleye devam ettiler. Yukarıdakiler ise hâlâ boşuna çırpınıp durmamalarını, ölümün onlar için kurtuluş olduğunu söylüyorlardı.

Sonunda kurbağalardan birisi söylenenlerden etkilendi ve mücadeleyi bıraktı. Diğeri ise çabalamaya devam etti. Yukarıdakiler de, çırpınıp durarak daha çok acı çektiğini söylemeyi sürdürdüler. Ne var ki, çukurdaki kurbağa son bir hamle daha yaptı, bu kez daha yükseğe sıçramayı başardı ve çukurdan çıktı.

Çünkü bu kurbağa sağırdı. O yüzden, arkadaşlarının ümit kırıcı ve umutsuz sözlerine kulak asmamıştı…

Siz de olumsuz düşünceli insanları sakın duymayın! Onların yüreğinizdeki umudu çalmalarına izin vermeyin…

Umut, bütün karanlığa ve umutsuzluğa rağmen bir aydınlığın olduğunu görmektir” der,

Desmond Tutu.( Desmond Mpilo Tutu Cape Town, Güney Afrika Cumhuriyeti, apartheid karşıtı ve insan hakları aktivisti)

Umut ruh ve beden sağlığını güçlendirerek ve hayata olumlu anlamlar katarak insanın canlı ve dinamik kalmasını sağlayan en önemli kavramlarından biridir.

Değerli dostlar unutmayalım ki bir yerde hayat varsa, orada umut da vardır” der, Cicero.

Zira umudunu kaybetmiş olanın kaybedecek başka şeyi kalmamıştır. Umut kavramı hem bir duygu, hem bir düşünce, hem de bir inançtır.

Depremde göçük altında kalan insanları hayatta tutan şey neydi, biliyor musunuz?

Umut. Umut etmek onları hayata tuttu.

Her şeye rağmen hayat yaşamaya değer.

Umudunuz ve ümitleriniz bol olsun!

Kalın sağlıcakla.

Sait ÖZDEMİR

Uzm.Psk.Dan.

www.saitozdemir.net