Ödünç Alınan Kitaplarlarla Kurulan Kütüphaneler

Zamanın birinde Cevdet Paşa Ahmet Vefik Paşayı ziyarete gelmiş. Her ikisi de kalem ehli ve devrinin entelektüel kişileri olan iki ahbap yemeklerini yemişler, ardından kahvelerini yudumlarlarken sohbeti de koyulaştırmışlar. Bir ara Cevdet Paşa Vefik Paşanın kütüphanesinde gördüğü bir kitabı almış ve elinde evirip çevirdikten sonra Paşaya:

— Epeydir bu kitabı arıyor da bir türlü bulamıyordum. Paşam lütfetseniz de okumak için bir geceliğine alıversem, demiş. Ahmet Vefik Paşa gayet kesin bir şekilde:

— Olmaz, katiyen olmaz! demiş.

Dostundan hiç böyle bir söz beklemeyen Cevdet Paşa oldukça şaşkın sormuş:

— Neden Paşam?

— Siz biliyor musunuz Paşam, ben bu kütüphaneyi okumak için bir geceliğine aldığım kitaplarla kurdum.”

Geçenlerde kütüphaneyi gözden geçiriyorum aradığım bir kitabı bir türlü bulamıyorum. Daha sonra hatırladım ki; onu bir dostuma okuması için vermişim ama geri dönüşü olmamış.

Maalesef günümüzde de hala birkaç günlüğüne diye sağa sola dosta arkadaşa vermiş olduğumuz kitapları geri dönmedi. Hatta bazı kitaplar nadir sayılacak kitaplardı. Aradan zaman geçtikçe onlara kitaplarımı hatırlattığımda birçok bahaneler ileri sürdüler: Ya unutuyorlardı, ya diğer kitapların arasında bulamıyorlardı.

Zaten o kitapların birçoğunu yeniden satın alarak kütüphaneme koymuştum. Fakat beni rahatsız eden insanların aldıkları kitapları bir türlü iade etmemeleriydi. Bu maalesef bir eksikliğimizdir.

Sevgili dostlarım, eğer bir gün kütüphanenizde benden ödünç alıp da getirmeyi unuttuğunuz bir kitap görürseniz, hiç çekinmeyin, daha dün almış gibi getirin, ben kabul ederim. Yoksa canınız sağ olsun!

Dostlarına ödünç kitap verip alamamaktan canı yanan biri de Ali Şevki hocadır. Bunun üzerine şunları söylemiştir.

Dest-i gadr-ı müstaıradan ziyânım bî-hesab

Tövbe ettim, ariyet hiç kimseye vermem kitap”

(Ödünç kitap alanların elinden zararım hesapsız. Tövbe ettim, hiç kimseye ödünç kitap vermem.)

Ali Şevki Hoca

Kalın Sağlıcakla

Sait ÖZDEMİR