Günlük hayatta çoğu zaman üstesinden gelmekte zorlandığımız bir olayla karşılaştığımızda ,sevdiğimiz birini kaybettiğimizde, güvendiğimiz biri tarafından hayal kırıklığına uğratıldığımızda genelde çevremizdeki insanlar teselli olarak  bize destek vermek  ve kendimizi daha iyi hissetmemiz için  söyledikleri en yaygın cümledir ‘Zamana bırak, zamanla her şey düzelecek. Zaman her şeyin ilacıdır’ sözüdür.

Gerçekten öyle midir her şey zamanla düzelir mi?

Bütün problemler zamanla kendi kendini çözülür mü?

Öncelikle şunu belirtmekte fayda var, zaman problemlerin çözümünde  ilacın kendisi değil, yardımcısıdır. Psikolojik olarak bağlamlılık açısından  zamanın rolü inkar edilemeyecek derecede önemlidir. Bizleri derinden sarsan olayların üstesinden gelmek ve çözümler üretmek için  en önemli ihtiyaçlarımızdan biri zaman olmuştur.

Yaşadığımız travmatik olaylar için zaman kavramı, yaşadığımız  olaya çare olmaz ama olayın soğumasına yardımcı olur. Yaşanan travmatik olayın ağır yükün, etkinin hafiflemesinde önemli bir rol oynar. Bu nedenle zaman başımıza gelen olayı daha gerçekçi, duygularımızdan daha bağımsız değerlendirebilme olanağı sağlar. Yaşanan olay  ne kadar taze ve yeni ise olayın  etkisi altında  kalırız ve onu içinden çıkılmaz çözümsüz gibi  görürüz. Problemin daha sağlıklı bir şekilde çözümü için zamana ihtiyacımız vardır. Zaman, bize olaya birkaç adım geriden bakma imkanı sağlar. Böylece olayı daha objektif bir şekilde görebilir ve bu şekilde değerlendirebiliriz. Çünkü bu süreçte duygularımız daha hafiflemiş ve biz de daha sakinleşmiş oluruz. Bunun için de zaman gerekir.

Geçen zamanla iyileşiriz. Ancak sanılanın aksine iyileştiren şey zamanın kendisi değildir. Zaman iyileştirmez. İyileştiren o zaman içerisinde yaptıklarımızdır.

Bizi asıl iyileştiren şey zaman değilse nedir?

Geçen zaman içinde aldığımız kararlar, attığımız adımlar, üstlendiğimiz sorumluluklar, gerektiğinde aldığımız risklerle ilerler ve iyileşme yoluna gireriz.

Acımıza sarılmayı, yasımızı sürdürmeyi bıraktığımızda iyileşiriz.

Bütün bunların yanı sıra hiçbir şey yapmadan acımızla, öfkemizle, üzüntümüzle, korkumuzla bir olup uzunca zaman geçirebiliriz. Günler, haftalar, aylar, hatta yıllar bile geçirebiliriz. Ancak bunca zaman boyunca hiçbir şey değişmez, iyileşmeyiz.

Çünkü ne kadar zaman geçerse geçsin biz o en baştaki yerde takılı kalmış oluruz. Sürekli orada kalıp, ilerleyemezsek hiçbir şeyi değiştiremeyiz. Değiştiremediğimiz için de iyileşemeyiz.

İçinde bulunduğumuz sıkıntılı durumdan süreçten çıkıp psikolojik olarak rahatlamak, iyileşmek istiyorsak her şeyden önce kendimize zaman tanımalıyız. Daha sonra da bu zaman içerisinde adım atmak, ilerlemek için kendimize izin vermeliyiz. Ancak bu şekilde hayatımıza devam edebiliriz.

Kalın sağlıcakla

Sait ÖZDEMİR

Uzman Psikolojik Danışman